Metoda Dobrego Startu (MDS)

Metoda Dobrego Startu (MDS) została opracowana przez Martę Bogdanowicz. Metoda ta jest przeznaczona dla dzieci w wieku przedszkolnym i młodszym wieku szkolnym oraz dla dzieci starszych. Szerokie możliwości zastosowania MDS wynikają z jej wszechstronnego oddziaływania na rozwój dziecka. Ten sposób pracy ma bowiem zarówno działanie edukacyjne, jak i diagnostyczne oraz profilaktyczno – terapeutyczne.
Głównymi celami proponowanej metody są:

  • Rozwijanie funkcji wzrokowych
  • Rozwijanie funkcji słuchowo – językowych
  • Rozwijanie funkcji dotykowo – kinestetycznych (czucie dotyku i ruchu) oraz motorycznych
  • Rozwijanie koordynacji wymienionych wyżej funkcji (integracja percepcyjno – motoryczna)
  • Rozwijanie orientacji w schemacie własnego ciała

Najważniejszym założeniem omawianej metody jest jednoczesne rozwijanie funkcji percepcyjno – motorycznych wymienionych powyżej. Służy temu odpowiednio skonstruowany tok zajęć. Niezmiernie ważna jest również odpowiednia częstotliwość zajęć, a także właściwie dobrane materiały do ćwiczeń.

 

Gimnastyka mózgu wg dr. Paula Dennisona

Gimnastyka mózgu jest bazowym elementem kinezjologii edukacyjnej - znanej i stosowanej w 80 krajach świata, holistycznej metody wspierającej procesy nauczania i uczenia się oraz korygowania dysfunkcji i dysharmonii rozwojowych. Jest to system prostych ćwiczeń psychofizycznych rozluźniających ciało i integrujących pracę mózgu. Systematyczne ich wykonywanie niweluje blokady powstające na skutek stresów i poprawia funkcjonowanie: widzenia, słyszenia, myślenia, pisania, koncentracji, pamięci... - kształtujemy zdolność łatwego uczenia się i funkcjonowania na optymalnym poziomie.

Metoda aktywnego słuchania muzyki wg Batii Strauss

Słuchanie muzyki metodą Batii Strauss integruje różne formy aktywności: słuchanie, granie, tańczenie i śpiewanie z elementami pantomimy, dramy i różnych form plastycznych. pozwala w sposób niewerbalny odkryć różne aspekty dzieła muzycznego: jego formę, tempo i rytm oraz dynamikę i barwę oraz w stosunkowo krótkim czasie osiągnąć cel zamierzony przez nauczyciela.

Dzięki tej metodzie dzieci kształcą swoją wyobraźnię dźwiękową. Utwór, mimo wielokrotnego słuchania nie traci na atrakcyjności. Dzieci odczuwają i przeżywają radość wspólnoty tworzenia, dostępną, jakby się mogło wydawać, tylko artystom. Metoda aktywnego słuchania muzyki pozwala na swobodną zamianę ról, jakie mogą pełnić dzieci w danym utworze muzycznym, raz występując w roli wykonawcy, a za chwilę wcielając się w dyrygenta.

 

Pedagogika zabawy

Zadaniem pedagogiki zabawy jest dostarczenie osobom pracującym z dziećmi i młodzieżą różnych metod oddziaływujących na sferę emocjonalną człowieka, sprzyjających ujawnianiu pozytywnych uczuć, wspomagających samodzielną aktywność, wzmacniających poczucie bezpieczeństwa, poprawiających komunikację i rozwijających współpracę w grupie, a także wywołujących refleksję nad własnymi doświadczeniami i przeżyciami.

Wyodrębniamy następujące rodzaje metod:

• Metody ułatwiające wejście w grupę – poznanie nowego otoczenia, imion oraz powierzchownych cech osób, z którymi rozpoczynamy naukę

• Metody rozluźniające – odprężające, oparte o ruch, gest, taniec, likwiduje napięcie mięśni oraz napięcia psychiczne

• Metody ułatwiające wprowadzenie określonego tematu poprzez poznanie odczuć – doświadczeń, potrzeb, oczekiwań poszczególnych członków rodziny

• Metody określone jako gry dydaktyczne – polegające na przedstawieniu danych treści w formie zagadkowego problemu poszukiwania rozwiązań

• Metody wymiany myśli, gry dyskusyjne – ich celem jest poszukiwanie odpowiedzi na wyraźnie postawione pytanie

• Metody dramowe – polegają na wykorzystaniu gry z podziałem na role, jako wstęp do omówienia problemu. Ich celem jest zrozumienie motywów, jakimi się kierują ludzie w swoim postępowaniu, a tym samym zrozumienie rzeczywistości

• Metody umożliwiające samoocenę – pozwalają na poznanie własnej hierarchii wartości, własnych spontanicznych zachowań

• Metody integrujące duże grupy – proponują one wszystkim uczestnikom wspólną aktywną zabawę, bez podziału na bawiących się i obserwatorów. Poświęcone są one realizacji określonego tematu.

 

 

Metoda W. Sherborne

Metoda nawiązuje do najbardziej pierwotnego sposobu porozumiewania się jakim jest „ język ciała”. Metoda Weroniki Sherborne ze względu na swoją naturalność i prostotę jest metodą uniwersalną. Uczy dobrze czuć się we własnym ciele (jak w domu), czyli umieć w pełni panować nad nim i „słuchać” własnego ciała. Jak również, odczuwać potrzebę nawiązywania kontaktów z innymi. Wszystkie te potrzeby, dobry kontakt z samym sobą i z innymi ludźmi jest możliwy dzięki dobremu nauczaniu ruchu.

 

Bajkoterapia

Bajkoterapia to – mówiąc najprościej – terapia przez bajki. Chyba wszystkie dzieci lubią ich słuchać. Jak wykazały badania psychologów, czytając określone bajki można dziecku pomóc w wielu trudnych dla niego sytuacjach emocjonalnych, takich jak np. irracjonalne lęki lub pierwsze dni w przedszkolu.
Bajkoterapia to także doskonała metoda relaksacyjna. Odpowiednio dobrane i opowiedziane albo przeczytane historie mogą doskonale wyciszyć, choćby przed snem, po dniu pełnym wrażeń lub pracy.

 

Muzykoterapia

Podstawowym środkiem oddziaływania w muzykoterapii jest dźwięk, muzyka, która często jest wyzwalaczem i katalizatorem przeżyć i emocji. Ze względu na techniki stosowane obecnie w muzykoterapii zasadniczo wyróżnia się podział na :
• muzykoterapię aktywną, do której zalicza się oddziaływanie angażujące „fizycznie” (śpiew, gra na instrumentach, ruch przy muzyce, improwizacja).
• muzykoterapię receptywną, której podstawą jest słuchanie muzyki, relaksacja i wizualizacja.
Dziedzina posługująca się muzyką lub jej elementami w celu przywracania zdrowia lub poprawy funkcjonowania osób z różnymi problemami natury emocjonalnej, fizycznej lub umysłowej.

 

Real-time visitors monitor and live stats